مهاجر، دل به ماندن نسپرده است و حیات دنیا را سفری مي‌بیند كوتاه، از مبداء تولد تا مقصد مرگ، و اینچنین، به حقیقت عالم نزدیك‌تر است.

 کتاب گنجینه ی آسمانی / ص ۳۸۵

شهید سید مرتضی آوینی: مهاجر، دل به ماندن نسپرده است  کتاب گنجینه ی آسمانی / ص ۳۸۵

سر آن که نماز را به سوی قبله ای خاص قرار داده اند... آن است که نفس توجه به سوی جهتی خاص لازمه ی انصراف وجه از جهات دیگر است.

 کتاب رستاخیز جان/ ص 77
بسیجی خود را در نسبت میان مبداء و معاد مي‌بیند و انتظار موعود، و با این انتظار، هویت تاریخی انسان را باز یافته است و خود را از روزمرگی و غفلت ملازم با آن رهانده. او آسایش تن را قربانی كمال روح كرده است و خود را نه در روز و ماه و سال و شهر و كوچه و خیابان، كه در فاصله‌ی میان مبداء و موعود تاریخ باز شناخته است.

 

 کتاب گنجینه ی آسمانی / ص ۳۸۶

شهید سید مرتضی آوینی: بسیجی خود را در نسبت میان مبداء و معاد مي‌بیند کتاب گنجینه ی آسمانی / ص ۳۸۶

 

یادگار حاج حسین خرازی پسری است که بعد از شهادت او به دنیا آمده است و نامش را آنچنان که او وصیت رده بود مهدی گذاشته اند. مهدی جان، پیش از آنکه تو آن همه بزرگ شوی که اسلحه به دست بگیری و علم پدر شهیدت را برداری، نجف و کربلا آزاد شده است.
اما مهدی جان، این قرن قرنی است که حق در کره زمین به حاکمیت خواهد رسید. آینده در انتظار توست.

کتاب گنجینه‌ی آسمانی / ص ۲۱۸

شهید سید مرتضی آوینی: یادگار حاج حسین خرازی پسری است که بعد از شهادت او به دنیا آمده است

تكلیف ما را حضرت سیدالشهدا (ع) تعیین فرموده است و چشمه‌ی جوشان خون مبارك او منشأ حیات رضوانی انسان و همه‌ی آفرینش است.

 کتاب گنجینه ی آسمانی / ص 128

شهید سید مرتضی آوینی: تكلیف ما را حضرت سیدالشهدا (ع) تعیین فرموده است کتاب گنجینه ی آسمانی / ص 128

شهیدان در جوار رحمت حق شاهدانِ محفل انس‌اند. چرا باید برای آن ها دلتنگ باشیم؟ برای خود دلتنگ باشیم كه اموات قبرستان عادات و تعلقاتیم و گمگشته‌های فراموشخانه‌ی نفس.

کتاب گنجینه‌ی آسمانی / ص ۳۴۲ 

شهید سید مرتضی آوینی: شهیدان در جوار رحمت حق شاهدانِ محفل انس‌اند. کتاب گنجینه‌ی آسمانی / ص ۳۴۲


بهاران، از کجاست که روح روییدن و سبز شدن ناگاه در تن خاک مرده پدید می آید؟ و از کجاست که روح شکفتن ناگاه از تنِ چوب خشک چندین برگ های سبز و شکوفه های سفید و آبی و زرد و سرخ برمی آورد؟...
بهاران رازدار رستاخیز پس از مرگ است.

 

شهید سید مرتضی آوینی: بهاران، از کجاست که روح روییدن و سبز شدن ناگاه در تن خاک مرده پدید می آید؟

 

 آن جا که شهدا بال کشیدند پر جبرائیل عقل می سوزد